วันที่ 15 พฤษภา, ภายในป่าแห่งนูล วันที่แดดแรงร้อนจ้า ...
น้ำในสระเย็นสมบูรณ์, ฉีดน้ำเริงร่า ...
สนุกกับป่าหรรษา
ทันใดนั้นเอง ช้างฮอร์ตัน, ก็ได้ยินเสียงเล็กๆ
-สวัสดีเด็กๆ, พร้อมกันหรือยัง? - พร้อม
ลงมาเลย
ข้างล่างระวัง, ทอมมี่มาแล้ว
เคธี่ มาหรือยัง
นั่นไงล่ะ
นี่คือสัตว์ที่มหัศจรรย์ที่สุด ในป่านี้ แมลงใบไม้
เพื่อไม่ให้สัตว์อื่นจับกิน
มันก็เลยอำพรางตัวเป็นใบไม้
เกาะซะแน่นเชียว มานะ สหายน้อย ไม่ต้องอาย
ฉันคงเข้าใจผิดนะเด็ก ๆ
เห็นชัดว่าไม่มีแมลงใบไม้อยู่แถวๆนี้
โอ๊ย!..ตอมรอบตัวเลย
ฉันคิดว่ากลืนเข้าไปตัวหนึ่งแล้ว
ทอมมี่,ล้วงออกที
ที่ชอบส่งเสียง "หึ" คือจิงโจ้อารมณ์ร้าย ...
เธอไม่เชื่อว่าใครจะรู้ดีกว่าเธอไปได้,
เธอตั้งกฏทุกอย่าง และบังคับใช้มันทุกข้อ
พร้อมกับที่ตั้งตน เป็นหัวหน้าแห่งป่านูล
ทำไมผมเล่น กับเด็กอื่นไม่ได้ฮะแม่?
แม่บอกแกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่า
ป่าไม่ใช่ที่ ที่เราจะทำตัวบ้าบอ เหมือนเป็นสัตว์ป่า
แหม.. เจ้าช้างฮอร์ตันมันพิลึกจริงๆ
แต่พวกเด็กๆ ก็เรียนรู้อะไรจากเขาเยอะเลย
เรียนรู้ที่จะเป็นพวกงี่เง่าปัญญาอ่อนนะสิ
ฉันจึงสอน รูดี้ ซะเองไงล่ะ
ในขณะที่ จิงโจ้ยืนเยาะเย้ยอยู่
ฮอร์ตันเมื่อกี้ฉันมันส์สุดชีวิตเลย จะให้ดูอะไรอีกล่ะ
อีกครั้งหนึ่งที่ละอองเล็กๆ ลอยผ่านหูของฮอร์ตัน
และเขาก็ได้ยินเสียงแผ่วๆอีก คล้ายกับมีคนตัวเล็กๆ ร้องให้ช่วยเหลือ
รู้มั้ยเขาคิดอะไร? เขาคิดว่าต้องมีใคร สักคนอยู่บนละอองเล็กๆนั้น
หรืออาจเป็นครอบครัวก็เป็นได้ ครอบครัวที่มีเด็กๆ กำลังเติบใหญ่
ฉันอยากมีชีวิตอยู่
ฉันต้องไปแล้ว เคธี่ดูแลเพื่อนด้วย
เดี๋ยว.. กลับมาก่อน
เอาอีก! เอาอีก!
-ได้ยินเสียงใครกำลังมา -เอามาดูซิ
ส่งสัญญาณเตือน
ขอโทษนะ ขอย่ำหน่อย
โทษที วิกเกอร์แชม ฉันจะมาเก็บกวาดให้ทีหลัง
เอากระสุนมา.
กลิ่นกล้วยในยามเช้า หอมยั่วใจจริงๆ
ยิงระเบิดกล้วย
โอโห้เพื่อน เราเลี้ยงลูกด้วยนมเหมือนกันน่า
รู้สึกกระบวนการเจรจาสันติภาพ เริ่มไม่ได้ผลแล้วล่ะ
อยู่นั่นเอง. จับได้แล้ว
หวัดดี, เด็กๆ
เอาล่ะ ปลอดภัยแล้ว
ฉันรู้ ฉันได้ยินเธอพูดบางอย่าง
ฉันรู้ดี
เธออยู่ไหนนะ?
-ฮอร์ตัน -อุ๊ย! โทษที
ผมแค่ได้ยินละอองเล็กเรียกให้ช่วย
ละอองเล็ก ร้องให้ช่วยเหรอ?
ไม่ใช่ละอองเล็กๆ แบบนั้น มันน่าหัวเราะ
คุณคิดว่า มันเป็นอย่างงั้นเหรอ? ไม่ใช่
ละอองเล็กๆ ร้องให้ช่วยไม่ได้หรอก
จริงจังหน่อยสิ
แบบว่า มีคนตัวเล็ก ที่อยู่บนละอองเล็กนี้, ที่ต้องการให้ผมช่วยน่ะ
น่าขำ
ไม่มีใครตัวเล็กขนาดนั้นหรอก
ก็เขาอาจไม่ได้ตัวเล็ก
-แต่เราอาจตัวใหญ่ -ฮอร์ตัน! -จริง ๆนะ ..ลองคิดดูสิ
ถ้ามีใครที่อยู่ไกลแสนไกล
มองมาที่โลกเราตอนนี้
ในสายตาเขา เราอาจเป็นแค่ละออง
และอาจจะมีใครสักคน เดินมาและพูดว่า "ไม่มีคนตัวเล็กอย่างนั้นหรอก "
คนแรกก็ถามว่า :"คุณว่าผมโกหกเหรอ?"
คนที่ 2 ก็บอกว่า:"ถ้ามันใช่ ก็รับซะ "
ที่นี้หมัดก็ปลิวว่อน, และคนแรกก็หยิบก้อนอิฐขึ้นมา
และตอนต่อไป คุณอาจต้องปิดกระเป๋าหน้าท้องก่อน
ได้เลยเจ้าอ้วน, อยากเจอนี่ใช่มั้ย?
ไม่มีอะไรบนละอองนั่น
-แต่ผมได้ยิน. - งั้นเหรอ? จริงเหรอ?
งั้นทำไมฉันไม่ได้ยินอะไรเลยล่ะ?
ก็ ...
ถ้าเราไม่เห็น, ไม่ได้ยิน,หรือไม่รู้สึกอะไร ...
มันก็ไม่มีจริง
แล้วการเชื่อเรื่องคนตัวเล็กๆ ในจินตนาการ, มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะทำ
หรือว่าจะทน ในพงป่าแห่งนูล?
งั้นเหรอ? ถ้าผมพยายามจริงๆ ผมสมควร ...
-ที่จะเชื่อในสิ่งที่... - คุณต้องไม่ทำเรื่องแบบนั้น
ต้องไม่ไปพูดโกหกเรื่องนี้ กับใครๆอีก
โดยเฉพาะเด็กๆ
ฉันไม่อยากให้คุณทำร้ายใจเด็กๆ กับเรื่องไร้สาระนี้
ชุมชนเรามีมาตรฐาน,ฮอร์ตัน.
ถ้าคุณอยากเป็นส่วนหนึ่งของมัน, คุณควรจะทำตามมาตรฐานนั่น
ฮึ, ขอให้มีวันที่ดีนะจ๊ะ
งั้นก็ได้, ผมจะถือว่ามันเป็นคำแนะนำ ขอบใจที่ให้ข้อมูล
ฉันไม่เข้าใจเลย. ฉันได้ยินเสียงเธอแน่.
มันชัดเจนเหมือนกับจมูกบนหน้าฉัน
ใช่แล้ว. เธออาจจะไม่ได้ยินฉัน
แน่นอน หูเธออาจจะเล็กมากแน่
ฉันต้องพูดให้ดังขึ้น
ฮัลโหล
มีบางคนอยู่ที่นั่น คุณอาจรู้ว่าใคร ...
และอาจเห็นด้วย กับจิงโจ้อารมณ์ร้าย
เป็นไปไม่ได้,ที่จะมีคนตัวเล็ก
แต่มีได้ และมีจริง. เพราะฮอร์ตันพูดถูก
คำทักทายสั้นๆ เดินทางผ่านละออง และทะลุกลีบเมฆ
ถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง.
เมืองที่ชื่อว่า ฮูวิลล์ เพราะเป็นที่อยู่อาศัยของ ชาวฮู ...
ซึ่งมีแต่ความสุข และปลอดภัย มีแต่ข่าวดีให้รับรู้
ไม่เคยตระหนักว่าโลกของพวกเขา เป็นเพียงละอองบนดอกโคลเวอร์
ไม่ตระหนักว่าชีวิตแสนสุข อาจจะกำลังจบสิ้น
นายกเทศมนตรี ของฮูวิลล์, ชายที่ชื่อ แม็คด็อก ...
ทุ่มเท และยุติธรรม แถมดูแปลก ๆ เล็กน้อย
นายกกับภรรยา มีลูกกันไม่เว้นว่าง
ลูกสาว 96 คน อยู่นี่บ้าง โน่นบ้าง
96 คนให้รัก, 96 คนให้สอน
แต่นายกฯ มีเวลาให้ คนละไม่กี่วินาที
พ่อคะ หนูสอบได้คะแนนสูงสุด วิชา ประวัติศาสตร์ฮู
อ๋อ ประวัติศาสตร์ฮู พ่อจำมันได้ดี
ต้องอย่างนี้สิจ๊ะลูกจ๋า
-ฮูดี้เอาแปรงของหนูไปใช้. - ฮอลลี่เอาแปรงของหนูไปใช้
นี่ ดูทางโน้นสิ.
เอาล่ะ,เรียบร้อย
หนูขอมือถือสักเครื่องได้มั้ยค่ะ? เพื่อนที่ห้องของหนูมีทุกคนเลย
จริงเหรอ, มีกันหมดเลยเหรอ?
-อ้อ! พ่อจะเก็บไปคิดดูนะ - พ่อ ดูนี่
-ฟัง. -ฟัน "น.หนู " ไม่ใช่ "ง.งู " จ้ะ ลูกรัก.
เป็นธรรมเนียมของฮูวิลล์,
ลูกคนโตขอนายกเทศมนตรี ต้องรับตำแหน่งต่อไป
แล้วใครคือลูกคนโต ที่จะได้รับตำแหน่งสูงสุด?
ก็คือโจโจ้ลูกชาย. ชาวฮูที่ตัวเล็กที่สุด
นี่, โจโจ้มีข่าวอะไรบ้าง? เกิดอะไร? แบบนี้ เขาเรียกอะไรนะ?
สำหรับเรามันชัดเจนมากพอว่า โจโจ้ไม่อยากรับตำแหน่งจากพ่อ
แต่เมื่อนายกฯ พยายามตอกย้ำ หลอกล่ออย่างเต็มที่
แต่โจโจ้นั่งเงียบเหงา เศร้าโศก ไม่ใยดี
-เฮ้ ทำไมเขาได้เวลามากกว่านะ? - ไม่ยุติธรรม
-ลูก,เฮ้ ... -แล้วทำไมเขาไม่พูด?
ผมคิดว่าเด็กคนนั้นกลัวว่า ถ้าเขาพูดไป
-เขาอาจทำให้พ่อผิดหวัง -รู้มั้ยอะไรที่สุดยอด?
นี้สิสุดยอด
ดูรูปผู้ชายและผู้หญิง ที่แขวนบนผนังนี้สิ
ลูกพ่อมีส่วนในตำนานที่ตกทอด ของตระกูลมาหลายศตวรรษ
รู้อะไรมั้ย? ปู่ของลูกเป็นนายกฯ ของฮูวิลล์
และคุณย่าทวดของลูก...
ใช่แล้วแหละ, และไล่ยาวไปถึง ...
ทวด ...
ทวด. ทวด ...
ทวด.. ของปู่ทวด
สักวันพ่ออยากเป็นแบบนั้น
เป็นหนึ่งในบรรดาเหล่าทวด
จะบอกอะไรนะ โจโจ้ ไม่มีอะไรเหมือนการเป็นนายกฯ
พ่อได้สรุปมติที่ประชุม ออกกฎหมาย เสนออนุมัติงบประมาณ ...
และในขบวนพาเหรดประจำปี พ่อก็เป็นคนที่ได้นั่งที่ลูกชิ้นยักษ์ (Meatball)
สักวันหนึ่ง ลูกต้องเป็นแบบนั้นได้ โจโจ้
สักวันลูกจะได้ประดับ ตรานายกเทศมนตรีแล้วล่ะ
ลูกแค่จะต้อง ...
เข้าใจที่พูดนะ?
เอาล่ะ ยอดเลย ...
พ่อดีใจ ที่เราได้คุยกันแล้ว
และคิดว่าต้องคุยเรื่องนี้ต่อกับตัวเอง
ดี
เอาล่ะ น่าจะสบายแล้ว
แบบนี้ก็ใช้ได้นะ, มอร์ตัน. แบบนี้ก็ใช้ได้
เพียงแค่เรากับละออง คุยกันเรื่อยเปื่อย
เราเป็นชมรม,เราเป็นกลุ่ม, เราโหวตเสียงเรื่องนั้นกันได้
เราสามารถเข้าสมาคมลับ ที่ควบคุมสมดุลของพลังในโลก
และใครจะเข้าร่วมไม่ได้, นอกจากจะสวมหมวกแปลกๆ
-ฟังนะ,ฮอร์ตัน. - มอร์ตัน ฉันจำได้น้องมอร์ตัน
ฉันดีใจด้วยจริงๆ ที่นายเจอละอองอันนี้ ...
แต่นายอาจจะอยากคิดใหม่, เก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียว
ทำไม?
ก็นายคุยกับดอกโคลเวอร์ มันดูไม่ดีเลยนะ
รู้มั้ยอะไรดูไม่ดี?
นาย, พูดถึงละอองนี้ เหมือนมันไม่ได้อยู่ตรงนี้
ทั้งๆที่ ละอองนี้ไม่เคยพูดถึงนายไม่ดีเลย
โชคดีกับความเพ้อฝัน. เรื่องความเหนือกว่าแล้วกัน
รู้มั้ย,ละอองจะคิดอะไรเกี่ยวกับฉันก็ได้ มันก็เป็นละออง
ฉันรู้แล้วว่า นี่มันเรื่องอะไร
มอร์ตัน, ไม่ว่าฉันกับละอองจะสนิทกันแค่ไหน
มันก็ไม่มีวันแทนที่นายได้
ฉันแค่เศร้าที่ต้องอธิบาย มาถึงจุดนี้อ่ะนะ
ยอดเลย ฮอร์ตัน ช่วยได้จริงๆ เลยเนี่ย
นายแค่เก็บเรื่องนี้ไว้อย่าบอกใคร แล้วไว้เจอกัน.. พยายามหน่อยนะ
-เฮ้ ฮอร์ตัน?ทำอะไรอยู่? - เปล่านี่
เราไม่ได้ทำอะไร.
เราอยู่ด้วยกัน
-เรานะใคร? -เรา,อะไร,เรา? ฉันพูดอย่างนั้นเหรอ?
ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้นแน่ เพราะมันจะบอกเป็นนัย ว่าฉันอยู่กับบางคนไม่ใช่อยู่คนเดียว
เอาล่ะ พวกเธอจะบอกกับใครไม่ได้นะ จริง ๆ นะ ถ้ามีใครรู้เรื่องนี้ล่ะก็
มันอาจจะเลวร้ายมากๆ เลย
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม?
เราจะไม่บอกใคร และถ้าเราจะบอก
เราจะบอกเขาว่า อย่าไปบอกใครต่อ
ยอดเลย
เอาล่ะ,ตอนที่ฉันกำลังจะอาบน้ำ, เพราะผิวชั้นเริ่มจะแห้งและซีดเซียวแล้ว..
ขณะที่ฮอร์ตันกำลังเล่าเรื่อง, ละอองเล็กๆ ที่เขาเจอ ก่อนมันจะจมน้ำ
และก่อนที่มันเกือบจะพบจุดจบ
นายกฯ ก็เริ่มเดินทางตอนเช้า
สังเกตถึงสิ่งต่างๆรอบตัว ว่าไม่เหมือนเดิม
แต่อย่าโทษฮอร์ตัน ที่ไม่รู้อะไร
-ว่าเมืองเล็กข้างบน ... -..แล้วฉันก็กระโดดลงน้ำแบบนี้
เป็นเมืองใหญ่อยู่ข้างใต้
เฮ้ โจ,อย่าทำงานหนักไป
คอนโดหรูหราพวกนี้ ไม่ได้สร้างด้วยตัวเองหรอกนะ
ดูนั้นสิ, มันถูกสร้างด้วยตัวมันเองได้จริงๆ
โอเค,แบบนี้ก็มีแฮะ
นายกฯ รู้ว่า เป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องแจ้งเหตุ
เมื่อพบสิ่งผิดปกติ ที่สังเกตเห็นวันนั้น แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง
-ท่านมาสาย -ขอบคุณ คุณเยล
คือ ฮูวิลล์ ไม่เคยมีอะไรผิดปกติมาก่อน
เรามีพร้อมที่ต้องการ, เราต้องการที่เรามีพร้อม
เราชอบเมืองฮูวิลล์, เราชอบที่นี่มากมาย
พวกเรายุ่งมาก กับงานฉลองฮู ร้อยปีที่จะมาถึง ฉะนั้น ...
เรามาเริ่มประชุมกันเถอะ
ท่านนายกฯ ผมคาดว่า ท่านคงจะมีข่าวดีมาบอก
ก็..มีข่าวอ่ะนะ
แต่ไม่รู้ว่าต้องเจาะจงเป็นข่าวดีอย่างนั้นหรือเปล่า
คือว่า พักนี้ผมสังเกตเห็นสัญญาณแปลกๆ ในฮูวิลล์ของเรา
สัญญาณแปลก ๆ ที่ดีงั้นเหรอ?
ก็แบบว่า แรงสั่นสะเทือน เมฆบนฟ้าหมุนเป็นระลอก
และผมก็รู้สึกว่า เพื่อความปลอดภัย เราอาจ
-ต้องพิจารณาเลื่อนงานฉลองฮู...ไปก่อน - พิจารณา อะไรนะ?
เลื่อนงานฉลองฮูร้อย...ไปก่อน
อะไร? พูดดังๆหน่อย
เลื่อนงานฉลองฮูร้อยปี ไปก่อนครับ,ได้มั้ย?
เรากำลังจะฉลอง 100 ปีแห่งความสุข ของฮูวิลล์ในเร็ววันนี้
แล้วคุณจะให้เราเลื่อนงานฉลองงั้นเหรอ?
-ถ้าฮูวิลล์ไม่ปลอดภัยล่ะ? - ไม่เคยมีสิ่งผิดปกติในฮูวิลล์
ไม่เคยมีและจะไม่มี คุณมันจั๊ดง่าว!
งานฉลองเมืองยังคงเป็นไปตามแผน
ท่านนายกแค่งี่เง่าไปหน่อยเท่านั้น
ต่อจากนี้ไปจะมีแต่รอยยิ้ม
เธอ ฉันมีเพื่อนห้าหมื่นคนแล้วจ๊ะ
หา! หมายความว่าไงว่าไม่เหมือนฉัน นั่นเหมือนฉันเปี๊ยบเลย
เมื่อ 10 ปีก่อนน่ะ - เดี๋ยวก่อนนะ
ทำเหมือนผมปัญญาอ่อน ผมไม่ได้ปัญญาอ่อน
ผมเหมือนปัญญาอ่อนเหรอ?
-ท่านไม่อยากให้ฉันตอบแน่ - ผมไม่ได้ปัญญาอ่อน
กล้าว่าเราจั๊ดง่าวเหรอ? เราไม่เคยว่าใครจั๊ดง่าว
ไอ้จั๊ดง่าว ดูแกซิ
ดูหน้าแกซิ
แกจะดูไม่ได้แน่ ถ้ามีที่เย็บกระดาษแปะหัว
-ขอบคุณ,คุณเยล - ไม่เป็นไรค่ะ
-หวัดดี? - ถอยไปฉันจะชกแก ?
หวัดดี
-ใครน่ะ? - นายกเทศมนตรี.
นายกเทศมนตรี ?
นึกแล้วเชียว ว่าต้องมีใครบนละออง
ละอองเหรอ? ละอองไหนล่ะ ?
เออ, ผมไม่รู้จะบอกคุณยังไงดี แต่...
คุณอยู่บนละอองเล็กๆ
ผมก็ไม่อยากคัดค้านอะไร ท่านเสียงจากท่อระบายน้ำ
แต่ผมอยู่ใน ฮูวิลล์
ใช่,อย่างนั้นฮูวิลล์ก็อยู่บนละออง
ใช่ โอเค ถามจริงๆ นั้นใคร?
นายคือ เบิร์ด,ฝ่ายบัญชีหรือเปล่า
ไม่ ผมชื่อฮอร์ตัน ผมเป็นช้าง
โอเค, ฮอร์ตัน ..ชื่อปลอม คุณอยู่ไหน?
จากที่คุณยืนอยู่ ผมคงอยู่บนท้องฟ้า
เมื่อเทียบกับคุณ ผมดูใหญ่ยักษ์ ซึ่งที่จริงผมเพรียวไปเยอะพอดู
เพราะผมว่ายน้ำ
โลกของคุณขนาดเท่าดอกไม้ ในโลกของผม
พูดแบบนี้ เข้าเค้าว่าเป็นนายเบิร์ด
คุณไม่เชื่อผมเหรอ? ถ้าผมเอาคุณเข้าร่ม จะเป็นยังไง
มันไม่มีทางเป็นไปได้
มืด สว่าง
ไม่เข้าใจเหรอ?
เราอยู่ท่ามกลางการ
บรรจบกันอันน่าทึ่งของจักรวาล
โลกที่ต่างกันสุดขั้ว มาบรรจบอย่างน่าอัศจรรย์
โลกผมใหญ่ยักษ์ โลกคุณเล็กจิ๋ว, แต่ว่าเราก็ติดต่อกันจนได้
ถ้าลองคิดดูแล้ว มันน่าทึ่งทีเดียว
ข้างล่างสบายดีมั้ย?
ไม่รู้สิ คุณบอกผมสิ
ก็คุณเป็นคนถือละอองนี่
ผมเป็นคนถือละออง
ฉันเป็นคนถือละอองนิ
ไม่ต้องห่วงครับ ท่านนายกฯ
เดี๋ยวนะ
มันหมายความว่ายังไง? ตัวนายกฯ นั้นไม่รู้
เขาจึงวิ่งไปที่ห้องทำงานของดร. ลารู
ที่ฉลาดสุดของวิทยาลัยฮู
มันบ้าจริงๆ
ท่านนายกฯ มีอะไรให้ช่วยคะ?
ผมไม่รู้ ผมแค่สงสัยว่า...
ถ้าโลกของเราเป็นแค่ละอองเล็กๆ ..
ลอยไปในอวกาศ, เราจะรู้ได้ยังไง?
-ทำไมถามแบบนี้ล่ะค่ะ? - ก็ไม่มีอะไรหรอกนะ ไม่มีเหตุผล
ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ใช่, ผมจำได้แล้ว รู้อะไรมั้ย ...
มีคนมาคุยกับผม ,ไม่ใช่ช้างที่อยู่บนท้องฟ้านะ, เป็นคนบนพื้นดิน
มันจะมีลักษณะปลีกย่อยเยอะ หลายอย่างค่ะ
ลักษณะปลีกย่อยดีๆ เหรอ?
-ละอองเล็กๆ เหรอ? - ใช่ละอองเล็กๆ
ลอยไปทั่ว
แล้วมันจะเกิดอาการสั่นสะเทือน
ที่อธิบายไม่ได้ อากาศก็จะเปลี่ยนแปลงตลอด
และถ้าเราไม่ทำให้เกิดความมั่นคง อะไรสักอย่างแล้วล่ะก็ ...
โลกเราจะต้อง...
-พินาศ -พินาศเหรอ?
-ฮอร์ตัน -ไม่ใช่ครับ ผมเบนนี่, ฮอร์ตันไม่ว่างครับ
ผมล้อเล่นน่ะครับ ..ผมเอง
โอ้ เราซวยแน่ ฟังนะ ฮอร์ตัน
คือผมต้องให้คุณช่วยนิดหน่อยนะ
มันชัดเจนว่า ถ้าละอองนี้ เคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ โลกของเรา ...
อาจสูญสลายไปเลย.
ดังนั้นผมต้องให้คุณ หาโลกที่มั่นคงกว่าให้เรา ...
-ด่วนเลย -ไม่มีปัญหาครับ ท่านนายกฯ
ไหน ..ดูซิ
วิว สวยจริงๆเลย
หวัดดี? ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย?
เกิดอะไรขึ้นบนนั้นเหรอ?
ป่านี้มันดินแดนมรณะชัดๆเลย
เดี๋ยวก่อน,มี จุดดี อยู่
ตอนนั้นเองที่ฮอร์ตันเห็น, บนภูเขานูลนั้น...
มีถ้ำเล็กๆ ที่สงบเงียบ และเย็นสบาย
มีดอกทานตะวันสูงเด่นจากพื้นดิน ...
ณ ที่นั้นเขารู้ว่าชาวฮู จะอยู่รอด ...
และปลอดภัย - ผมพบแล้วนายกฯ
บ้านที่สมบูรณ์แบบ
อยู่บนนั้น
-มันอยู่บนยอดเขานูล - ท่านนายกฯ คะ?
-นั่นใครกันนะ -มันวับ
คณะกรรมการงานฉลองครอบรอบร้อยปีเมืองฮู, รอท่าน...
ไปดูลูกชิ้นยักษ์ที่จะใช้ ในขบวนพาเหรดฮูประจำปีได้
จากนั้นท่านต้องไปหาหมอฟันฮู, รักษารากฟันฮู
รู้มั้ย, แทรกคำว่า ฮู หน้าทุกๆ อย่าง ไม่ทำให้เจ็บน้อยลงหรอก
ทำให้เสียเวลาเปล่า ๆ
ผมไม่อยากไป
ฟังนะ ฮอร์ตัน,ผมต้องไปแล้ว. เห็นได้ชัดว่า มีปัญญาเรื่องลูกชิ้นยักษ์
ไปจัดการเรื่องลูกชิ้นเถอะครับ ท่าน
ปล่อยเรื่องสติแตกให้ผมเอง
ฮอร์ตันจึงเริ่มเดินทางไกล ที่เสี่ยงอันตรายอย่างมาก
มุ่งมั่นที่จะไปกอบกู้โลกจิ๋วบนละออง
ฮอร์ตันผู้ซื่อสัตว์ และจิตใจเด็ดเดี่ยว
ผมจะช่วยเอง, ไม่ต้องห่วง
และเขาก็เป็นผู้กล้า
อย่างน้อยด้วยใจถึง - เราจะไปกันอย่าง ...
ไม่มีใครเห็น ไปอย่างเงียบๆ, เพราะมีพลังที่จ้องทำลายเราอยู่
คิดว่าจะแอบตามฉันได้เหรอ ?
เห็นแล้วว่า แกสู้เทคนิคฉันไม่ได้หรอก
ฉันเห็นแล้วว่า แกจะมามุขกิ่งไม้หัก
ตามด้วยท่านินจา
ฮอร์ตันลุย
ทำดีนะฮอร์ตัน แต่เจ้าจิงโจ้มีพวกเจ้าลิงจ๋อ
ฉันจะทำให้ลิงกังร้องจ๊าก, มันคือชะตากรรม
ฮอร์ตันคือ ฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
ฮอร์ตัน ลุย
แต่ ภูเขานูลอยู่ทางนู้น
ขึ้นไปบนภูเขานูล เร็วปานสายฟ้าแล่บ ซิ่งไปเลย
โทษที,สหายตัวน้อย
ไม่เป็นไร, คิดว่าจะฟื้นนะ
ฮอร์ตัน ดูนี่สิ
เรามีดอกโคลเวอร์ ที่มีโลกอยู่บนนั้น
ในโลกของหนู ทุกคนเป็นม้าแกลบ ...
กินสายรุ้งเป็นอาหาร, และอึเป็นผีเสื้อ
มันวิเศษมาก, เคธี่
-แต่ว่า ดูแปลกๆนะ - โลกหนูชื่อว่าเจสิก้า ...
ทุกคนบูชาราชินีเจสิก้า เพราะเจสิก้านั้นสวยมาก
เจสิก้า ? มันเยี่ยมมากเลย
ระวังฮะ เพื่อนซี้ของผมอยู่บนนั้นฮะ
รูดี้, บนนี้ไม่มีใคร, มันเป็นไปไม่ได้
-ฮอร์ตันเป็นตัวอันตราย -แม่นี่พิลึกจัง ..อย่าทำกับผมแบบนี้
ลูกรัก,ลงไปในห้องซะ
-ได้คะแนนครับ! - คิดว่าทำอะไรอยู่นะ?
โอ้! พวกนี้ทำให้โลกแย่แน่
ลืมที่เราคุยไปแล้วเหรอ?
ไม่ลืม, ผมเป็นช้าง ไม่มีทางลืมอะไรได้อยู่แล้ว
มันเป็นคำสาปน่ะ. ผมจำได้ว่า ผมตีลังกาอยู่ ...
คุณส่งเสียง หึ ,และก็มอง และก็ถามว่า ทำอะไรอยู่นะ?...
และผมก็พูดเรื่องละอองนั้น, และคุณก็ดึงหูผม ...
-แล้วก็ทุบที่หน้าผากของผม. - ฮอร์ตัน! -ก็คุณทำจริง ๆ นี่
ส่งดอกโคลเวอร์มา, ฮอร์ตัน เร็วเข้า
ไม่
ไม่เหรอ? - ใช่
แน่ใจนะ ว่าอยากจะสู้ศึกนี้ ฮอร์ตัน?
เพราะรับรองได้ว่า มันจะต้องน่าเกลียดมากๆ
และจบเร็วมาก, และคุณจะอยากถามตัวเองว่า อยากทุ่มเทกับเรื่องนี้จริงๆ เหรอ
เพื่อดอกโคลเวอร์ เชื่อชั้นเถอะนะ,ฮอร์ตัน ...
เธอไม่อยากแน่ ส่งมันมาให้ฉัน
ไม่ ผมให้คุณไม่ได้
มีคนอยู่บนละอองนี้
ถึงแม้ว่าเขาเป็นคนตัวเล็กมาก ๆ, แต่ว่าคนก็คือคน
ไม่ว่าเล็กแค่ไหน
คุณล้ำเส้นแล้วนะ, ฮอร์ตัน
และฉันจะทำให้คุณชดใช้
เจ้าฮอร์ตันเป็นตัวอันตราย ทำให้เด็กใช้จินตนาการ จนเตลิด
มันเป็นโรคจิต
เราต้องเอาละอองนี้ขึ้นไปบนเขานูล ให้ ร.ท.ส. (เร็วที่สุด)
แปลว่าอะไรก็ช่าง อาจเป็น เร็วเท่าเทพสายฟ้า ?? ...
แบบว่าจะยากแค่ไหนกันเชียว
ก็แค่พุ่งหลาว, ดิ่งลงไปหาความตาย
นี่มันดูแล้วอันตรายจัง
แต่ไม่ต้องห่วงหรอก
เมื่อเขาสร้างสะพานแบบนี้ คงคิดแล้วว่า ...
ช้างจะมาข้ามแน่นอนเลย
เอาล่ะ, น่าจะได้, ฉันจะลอง
ความกล้า -เออก็จริง
ไงครับ,เป็นไงบ้างวันนี้, ท่านนายก?
พูด "อะห้าาาา"
บ้วนครับ
แค่เปลี่ยนกระดาน สองสามแผ่น คงไม่มีใครว่าหรอกนะ
เราต้องคิดว่ามันเบา เราต้องเบาเหมือนขนนก
เราตัวเบาเหมือนขนนก
ขนนกหนักแฮะ!
เอาล่ะ นี่จะทำให้เจ็บนิดหนึ่งนะครับ
เราตัวเบากว่าขนนก อะไรเบากว่าขนนก?
ฮ้า! ..อากาศ.. นั่นเบาสุดแล้ว
ใช่แล้ว ..มันก็มีเหตุผล ...
ถ้าในตัวยิ่งมีอากาศมากเท่าไร
ตัวยิ่งเบาเท่านั้น
สูดเข้าไป
-คนต่อไป. - นี่มันน่ากลัวที่สุดเลย
แค่เราดึงตัวเองขึ้นมา
และอย่าตกใจ
เกือบจะซวยแล้วมั้ยล่ะเรา
ตอนนี้รู้สึกดีมากเลย
มันอาจจะเป็นเป้าหมายใหม่ของเรา
โจโจ้, ช่วยพ่อหน่อยเถอะ ช่วยพ่อได้มั้ย?
โอเค, ก่อนอื่น ลูกไปห้องนอนของน้องๆ
เอาตุ๊กตากระเบื้องที่ฮาน่าสะสมลงมา, ไม่ต้องมองแขนพ่อ
เก็บหลอดไฟที่ฮอลลี่สะสม, แล้วเอาอย่างนี้นะ
ลูกจัดการเก็บของทุกอย่าง ที่อาจจะแตกหักได้
เอาล่ะ มองนานๆ ไปเลย
เห็นมั้ย ขอบใจ โจโจ้
นี่แหละ ต้องจัดการ
-เป็นไง,คุณกลับบ้านช้า - ขอโทษที คือว่าผม...
มัวไปทำฟันมานิดหน่อย ทำที่แขน
แล้วอะไรนะ?
-คุณทำอะไรนะ? - คุณหมายความว่าไงนะ?
ฉันไม่ใช่นักสืบหรอก เน็ท, แต่ว่าคุณห้อยตัวอยู่บนโคมระย้า
คงดีกว่านี้ถ้ามันแขวน ตรงที่ไม่ตกใส่เราแบน
ตอนเราหลับอยู่นะ
นี่ มันเกิดอะไรขึ้น?
ที่รัก, คุณเคยมีความรู้สึกแบบนี้มั้ยว่า
คุณถูกจับตาดูอยู่?
อืม,ค่ะ
-เคยค่ะ คิดว่าเคยนะ - จากนั้นคุณก็มีความรู้สึกว่า
สิ่งที่เฝ้ามองเราอยู่นั้น, อาจ...
เป็นช้าง ตัวยักษ์
แล้วความรู้สึกแปลกๆว่า โลกของเราเป็นละอองเล็กๆ
แล้วช้างตัวนั้น, ที่ผมพูดถึงก่อนหน้านี้ ...
โลกของเราที่อยู่บนดอกไม้ร่อนไปทั่ว, และคุณก็รู้ว่า ...
ถ้าบอกเรื่องนี้กับใคร, พวกเขาต้องคิดว่าคุณบ้า, แต่ ...
คุณยังรู้สึกว่าเป็นความรับผิดชอบ ที่ต้องทำให้ทุกคนปลอดภัย
เข้าใจความรู้สึกนี้มั้ย?
อ่า..? ฉันคงต้องตอบว่า ไม่
คุณเข้าใจหรือเปล่าล่ะ?
ไม่
ผมเพลียจัง ได้เวลานอนแล้วล่ะ ผมว่า
ที่รักคะ, ฉันรู้ดีว่า ตอนนี้คุณเครียดมากนะคะ
และถ้าคุณมองเห็นช้างกับดอกไม้ ...
ก็ไม่เป็นไร แต่อย่าไปเล่าให้คนอื่นฟัง ก็แล้วกัน และจำไว้ว่า ...
ไม่ใช่วันโลกาวินาศ
วันโลกาวินาศเหรอ?
ฮอร์ตันถึงนายกฯ. ตอบด้วยนายกฯ เปลี่ยน
รับสัญญาณได้แย่มาก
เป็นไงครับ? ถ้าผมเข้าใกล้มากๆ คุณจะได้ยินผมมั้ย?
ชัด, รับทราบแล้ว
เราอยู่ที่ปลอดภัยหรือยังนะ?
เกือบแล้ว ตอนที่แย่สุด น่าจะผ่านไปแล้วนะ
ตอนนี้ช้างของท่านกำลังพูดครับ นั่งเอกเขนก สบาย ๆ เดี๋ยวคุณก็ถึงภูเขานูลแล้ว
กินไอติมมื้อเช้าไม่ได้นะ
ใครนะ? มีคนอื่นอยู่ด้วยเหรอ?
นั่นก็คือแฟนผมกับลูกๆ
-คุณมีครอบครัวแล้ว? - ใช่แล้ว ผมมี
ภรรยาคนสวย, ลูกสาว 96 คน
และ ลูกชายหนึ่งคน
-คงยุ่งน่าดู - เรามีห้องน้ำแค่ห้องเดียว
รู้มั้ยว่าเป็นไง? - ใช่ ผมรู้ดีเลยแหละ
ห้องน้ำเหรอ?
ที่รัก คุณรู้ใช่มั้ยว่า คุณอยู่บนหลังคานะ?
อะไรค่ะแม่? ไม่ได้ ลูกต้องเข้านอนแล้ว พ่อกำลังสติแตกอยู่
เนท คุณทำอะไรอยู่คะ?
ผมกำลังจะเอาลูกๆ เข้านอน หลังลงจากหลังคา
มันจะเป็นแบบนั้นแหละ ใช่เลย
-พ่อขา - จ๋า - หนูขอน้ำแก้วหนึ่งได้มั้ยค่ะ ?
-ได้สิจ๊ะ. -แก้วสอง.. แก้วสาม ..ยี่สิบแปด..
น้ำเยอะไปหมดเลย พ่อกำลังอยากเจอลูกอยู่พอดี
คือว่า พักนี้เราไม่ค่อยมีโอกาส คุยกันแบบเปิดใจ เท่าไร
ส่วนใหญ่เป็นความผิดพ่อ จริงๆ
รู้มั้ยพ่อกำลังพยายามทำอะไร?
พ่อกำลังยัดเยียดเรื่อง อนาคตให้กับลูก
ขอพ่อพูดเรื่องนี้ให้ชัดเจนนะ
โจโจ้, ลูกจะเป็นนายกเทศมนตรี แบบไหนก็ได้ทั้งนั้น
แบบขยัน ชัดเจน พูดน้อย ตรงไปตรงมา.. ขึ้นอยู่กับลูก
เอาล่ะดี พ่อรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว
พ่อกำลังคาดหวังงานใหญ่ของลูกนะ หนุ่มน้อย งานใหญ่
เอาล่ะ,ฝันดี
ดีจริงๆ คุยกันสนุกดี
แล้วโจโจ้ ก็หลบออกมา รู้สึกหงอยเหงา และเศร้าโศก
เสียใจที่พ่อเข้าใจผิดในตัวเขา
ดึกป่านนี้แล้วจะไปไหนได้บ้าง?
หอดูดาวของเมืองฮูวิลล์ ที่ถูกทิ้งไว้รกร้าง
เป็นที่ ที่เขารู้สึกเป็น อิสระเสรี
อยากจะเป็นอะไร ก็เป็นได้เต็มที่
ถามว่าอะไรอยู่ในนั้น? ก็ไม่อาจบอกได้
แต่ว่าเหนือขึ้นไปนั้น จิงโจ้กำลังวางแผนคิดการร้าย
ผมออกมาได้หรือยังฮะ? - ยัง.. รูดี้อยู่ในห้องนั้นแหละ
แม่ ฮะ - อยู่ข้างในนั่น
คุณ วแล็ดดิคอฟ
-กินอยู่, ไปซะ - ฉันรู้ว่าคุณยุ่งอยู่ แต่
ฉันต้องให้คุณช่วย เรื่องฮอร์ตัน
เขาหมกหมุ่นอยู่กับ เรื่องดอกโคลเวอร์
และเขาก็คิดจริงๆ ว่า มีคนตัวเล็กอยู่บนนั้น
-อยากให้ทำลายดอกโคลเวอร์ - แน่ล่ะ เรื่องใหญ่อย่างนี้
เธอจัดการเองได้
ก็อยากจัดการเอง
แต่ฉันเป็นผู้หญิง ไม่อยากยุ่งกับเรื่องสกปรกหรอกนะ
แต่ได้ข่าวว่าคุณ ไม่มีปัญหากับเรื่องนั้น
ใช่ ไม่มีปัญหา
งานนี้หมูมาก, แต่ ...
ผมจะทำ ต่อเมื่อมีสิ่งตอบแทน
ผมต้องการแลกกับของใหม่ๆ
ไม่ก็,เจ้าจิงโจ้น้อยตัวนี้
เงียบๆ รูดี้ แม่กำลังใช้ความคิดอยู่
ไม่ ขอบคุณ, แต่มาคิดอีกที
ฉันว่าฉัน ไปให้พวกพี่น้อง วิกเกอร์แชม จัดการให้จะดีกว่า
ใช่, ถูกล่ะ วิกเกอร์แชม พวกนั้นฝีมือเยี่ยม. -เดี๋ยว...
ไม่, อย่าไปหาพวกวิกเกอร์แชม
ไม่, พวกวิกเกอร์แชม ต้องเหมาะกับงานนี้แน่นอน
แต่พวกมันเป็นลิง ไม่เห็นน่ากลัวตรงไหน
แหม ขอบคุณนะ ไว้คราวหน้าแล้วกัน
เดี๋ยว
นี้คือที่ผมจะทำ กับดอกโคลเวอร์
ผมจะชิงมันมา บดขยี้มัน
และผมก็จะเขมือบมัน
อย่าแอบดูนะ ขอเวลาแป๊บ
แป๊บหนึ่ง
จากนั้นสำรอกมันออกมา
และก็เขมือบมันไป เป็นครั้งที่สอง
เขมือบต้องสองครั้ง
ก็ดี
แต่ฉันจะไปคุยกับ วิกเกอร์แชม
เดี๋ยว
ตรงนี้สิเด็ดสุด
ผมจะทำให้ด้วยเสน่หา..
หมายถึง ฟรีๆ นะน้อง
คิดว่าไง?
-ตกลง - เยี่ยม, สำเร็จ
ขอบใจมาก รับรองว่าจะไม่เสียใจ
ท่านนายกฯ
เปิดประตู,เร็วๆ ท่านนายก
หิมะตก ในฤดูร้อน
ใช่, จริงด้วยล่ะ.
อากาศมันเปลี่ยนแปลง อย่างแปลกประหลาด
เหมือนเราเป็นละอองเล็กๆ ล่องลอยในอวกาศ
ไม่รู้ท่านทราบได้ไง แต่ท่านทราบจริงๆ
และเมืองฮูวิลล์กำลังจะพบกับ หายนะ
-โอ้ ฮอร์..? -อะไรคะ? - เปล่า
เราจัดการได้ -การช่วย
ชาวเมืองฮูวิลล์ขึ้นอยู่กับเราแล้ว
มีใครอีกมั้ย?
ดี
ไม่, มันไม่ใช่
เรื่องสนุกนะ, มันคือลางหายนะ
เก่งมากลูกรัก - ไม่ ไม่ อันตราย
เลิกเล่นซนเดี๋ยวนี้เลย มันอันตราย
เรากำลังเดือดร้อนแล้ว มันเกิดขึ้นแล้วแหละ
หิมะตกในฤดูร้อน นี่มันวันโลกาพินาศ
เดี๋ยวก่อน นายกฯ ผมรู้ปัญหาคุณคืออะไร
ดีขึ้นมั้ย?
ก็ดูจะได้ผลนะ
-นี่ใช่กลิ่นถั่วหรือเปล่า? - ใช่,เป็นของกินเล่นที่ผมชอบ
แต่กลิ่นมันติดอยู่นาน
ฟริกดิช,ไม่นะ
เดี๋ยวก่อนนะ,ท่านนายกฯ ผมอาจต้องต่อสู้นิดหน่อย
ช้างตกใจเนี่ย อันตรายมากเลยนะ
นายมากระตุกงวงช้างซะแล้ว,เพื่อน
นาย อยากมีปัญหาเหรอ เหมือนสลัดบาร์ ตักได้ไม่อั้น
-ฉันเกลียดการวิ่ง - มอร์ตัน
อย่าทำแบบนั้น
ฮอร์ตันอยู่นี้เอง เราเดือดร้อนแล้ว
-ได้ยินเสียงมั้ย? -ไม่ ฉันอยู่นี่แล้ว
ฟังนะ.ไม่, เรื่องยายจิงโจ้เป็นบ้าไปซะแล้ว
เธอบอกทุกคนว่า นายควรถูกไล่ออกจากป่านูล
จริงหรือเนี้ย? นึกว่าเราเป็นเพื่อนกันซะอีก
ข่าวว่าเธอไปหา วแล็ด
วแล็ดเหรอ รู้จักสองราย
เป็นเจ้าวแล็ดจอมชั่วร้าย หรือเจ้ากระต่ายทำคุกกี้ล่ะ?
อ๋อ, ฮอร์ตัน. เธอคงจะส่งกระต่ายพร้อมคุกกี้มาให้หรอกนะ
น่าจะเดาได้, วแล็ด ผู้ชั่วร้าย
ใช่, เดาได้ดี
ฉะนั้น นอกจากนายจะ รับได้กับกรงเล็บใหญ่แหลมคม
ที่พร้อมกระชากเนื้อหนังนายจนหลุด
-เป็นฉันจะกำจัดดอกโคลเวอร์ - ทำไม่ได้
ฉันสัญญากับนายกฯ ไว้
ฉันคิดตามที่พูด และฉันพูดตามที่คิด
และช้างเป็นสัตว์ที่ซื่อสัตย์ 100 เปอร์เซ็นต์เต็มเลย
ได้โปรด เชื่อฉัน ขอครั้งเดียว
ซื่อสัตย์แค่ 99 เปอร์เซ็นต์ ก็พอแล้ว
ฉันไม่เคยสอบอะไรได้ 99 เปอร์เซ็นต์เลย
แต่ฉันคิดว่าฉันเจ๋ง เอาหน่อยน่า
ฉันคิดตามที่พูด และฉันพูดตามที่คิด
ฉันจะไม่พูดหรอก
ต่อให้ทำแบบนั้นทั้งวัน ฉันไม่ยอมแน่ๆ
ช้างเป็นสัตว์ที่ซื่อสัตย์ 100 เปอร์เซ็นต์เด็ม
ใช่เลย, หลักการของฉัน คติของฉัน
แต่ขอบใจที่เตือน
คติเหรอ?, โอเค ระวังบนท้องฟ้าไว้นะ
คอยจับตาดูท้องฟ้าไว้
นายกฯ, คุณต้องพาทุกคน ไปใต้ดินด่วนเลย
ผมไม่อยากให้ตกใจกัน
-แต่เป็นไปได้สูงว่าเราจะโดนโจมตีจากนกยักษ์ - อะไรนะ?
มีโอกาสนิดๆ ที่จะเป็นกระต่ายกับคุกกี้ แต่ผมคงไม่เสี่ยงแน่
พวกมันน่ากลัวเหลือเกิน - นายกฯ คุณอยู่หรือเปล่า?
อยู่, มันเป็นความคิดที่เยี่ยม เพียงแต่...
การที่จะเกณฑ์ทุกคนไปด้วยกันนั้น ผมต้องขออนุญาตท่านประธานสภาเมือง
และเขาไม่เคยฟังผมเลย
เขาหาว่าผมจั๊ดง่าว หลายครั้งแล้วด้วย
-ผมทำไม่ได้. - ท่านต้องพูดกับพวกเขานะ
เอาล่ะ, ฟังนะ...
นั่นมันไม่ใช่กระต่ายแน่นอนเลย
พ้นแล้ว ฉันจะหนีพ้น แล้วฉันก็หนีพ้น
-ต้นไม้นี่ จริง ๆ นะ - เกาะให้แน่นนะฮูวิลล์
คราวนี้โดนแรงแน่
แกหนีไปไม่รอดแน่
เตรียมรับกรงเล็บมือหนึ่ง
อย่ามายุ่งกับฉันนะ
-ฉันรู้นะว่าเดี๋ยวมันต้องโผล่มาแน่ - หวัดดี
รุกฆาต
ถึงเวลาชิงดอกโคลเวอร์นั่นไป แล้วบดขยี้ผู้คนตัวเล็ก ๆบนนั้น
โทษที ถึงสถานที่ลุกขึ้นแล้วครับ
ตรงจงอยปากพอดีเลย
ประโยคเด็ด ปกติเราจะนึกได้ทีหลังนะ
นายกฯ,ไม่เป็นไรนะครับ?
ก็ผ่านมาแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับนกนั่นเหรอ?
ครับมันจู่โจมผม นายกฯ
คนของคุณมีอันตราย
รู้อะไรมั้ย? ผมจะทำแบบนั้น
ผมจะออกไปข้างนอกนั่น และบอกพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
ดีครับ เร็วเข้า
นี่ ท่านนายกฯ เกิดเรื่องแล้ว
ห้องใต้ดินไปอยู่ห้องใต้หลังคา พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์พังไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้นคะท่าน?
ผมขอประกาศภาวะฉุกเฉินเดี๋ยวนี้
ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัว นายกฯ แค่พูดเรื่องงี่เง่าเท่านั้นเอง
ไม่ ฮูวิลล์ มีอันตรายใหญ่หลวง
ทุกคนต้องลงไปอยู่โกดัง ใต้ดินโดยเร็วที่สุด
ได้ เรามาโหวตกันแบบประชาธิปไตยนะ
ใครอยากให้ความสนุก ความรื่นเริง บันเทิงใจ
ของงานครบรอบฮูร้อยปี เดินหน้าต่อไปตามแผน ..
และใคร เห็นด้วยกับนายกฯ
ว่า มันคงจะดีกว่า ถ้าจัดงานฉลองในพื้นที่
โกดังใต้ดินตามที่เขาว่า
เย้!
เดี๋ยว, พวกคุณต้องฟังผม โลกของเราอาจจะระเบิด บึ้ม
เร็วกันเถอะ แล้วโลกเราจะไม่มีเสียงแบบนี้
ประชาชนเลือกแล้ว ท่านนายก
คุณจบแล้ว
ไม่มีใครเชื่อคุณ ไม่มีใครสนับสนุนคุณ
ฮอร์ตัน เขาเชื่อผม
ฮอร์ตัน คือใคร?
ฮอร์ตัน คือช้างตัวใหญ่ ที่อยู่บนท้องฟ้า
อย่าเสียเวลามองหา มองไม่เห็นหรอก และเขาเป็นช้าง
ที่เสี่ยงชีวิตมาช่วยฮูวิลล์ ซึ่งบังเอิญ
เป็นละอองเล็กๆ บนดอกโคลเวอร์
ให้ปลอดภัย
ผมพิสูจน์ได้ เสียงฮอร์ตันออกมาจากท่อนี้
พวกเราชาวเมืองฮู มารวมตัวที่จัตุรัสเมือง
ส่งสัญญาณมาหน่อย
สถานการณ์กดดันสูง เหมือนกันนะเนี้ย
ผมคิดอะไรไม่ออกเลย
รู้แล้ว
ฮอร์ตัน,เรารออยู่
แสดงตัวให้ทุกคนเห็นคุณ ได้แล้ว และ...
และให้เห็นด้วยว่า ผมไม่ได้งี่เง่า
เดี๋ยว. ทุกคนดูลมนี้สิ
ลองคิดดูสิ มันหมายถึงอะไรกัน?
หมายถึง...
หมายถึง ...
ฤดูกาลแข่งว่าวได้มาถึงแล้ว
น่าขายหน้าจริงๆ, ฮอร์ตัน
เย็นจื๊ดเลย!
ส่งละอองมาให้ฉัน
ไม่ใช่ครั้งนี้แน่ พวก
ผมเสียใจที่ทำให้คุณผิดหวัง
เรื่องนี้สำคัญกว่าตัวผมนะ
ให้ครอบครัวเรามารวมกัน ไปอยู่ที่ปลอดภัย
ได้ค่ะ
ฉันเชื่อคุณค่ะ
เสร็จข้าแน่ เจ้าช้างเอ๋ย
อย่านะ
ไม่
นายกฯ? มีใครอยู่มั้ย?
มีใครมั้ย?
ทว่า โคลเวอร์ดอกแล้วดอกเล่าที่เขาเห็น กลับไม่มีโคลเวอร์ที่เขาเสาะหาอย่างยากเย็น
นายกฯ
ถึงเที่ยงวัน ฮอร์ตัน แทบจะแดดิ้นตาย
เพื่อค้นหานำดอกโคลเวอร์มากองไว้
เก้าพันกับห้าดอกเห็นจะได้
หวัดดี? ขอโทษที่รบกวนนะ
คงไม่มีใคร
นี่ก็ไม่มี
ตรงนี้คงต้องถามว่า: ใครน่ะ?
ถ้ามีใครอยู่ตรงนั้นนะ
เข้าใจมั้ย? ใครน่ะ
เขาหาไปเรื่อยตลอดทั้งวัน
จนความหวังแทบกลายเป็นฝัน
ไม่ ไม่นะ โธ่
ไม่ยุติธรรม
แต่เดี๋ยวมันอาจใช่ดอกนี้มั้ย? ในที่สุดก็หาเจอจนได้
หนึ่งชั่วโมงผันผ่าน ฮอร์ตัน พบพวกเขาบนดอกโคลเวอร์ดอกที่ 3 ล้าน
นายกฯ,หาเจอแล้ว
นายกฯ,อยู่หรือเปล่า?
นายกฯ?
นายกฯ,อยู่หรือเปล่า?
นายกฯ?
นายกฯ
ไม่มีใครอยู่เลย.
จะฝากข้อความมั้ยครับ?
นายกฯ คุณไม่เป็นไรนะ
ฮอร์ตัน ,หยุดเถอะ
โทษที พวกคุณต้องแย่น่าดู ดีใจที่หาจนเจอ
คุณทำให้ผมห่วงมากเลยนะ
ใช่แล้ว นายกฯ พูดถูก
พ่อค่ะ
พ่อไม่เป็นไร ลูกก็เหมือนกัน
ประชาชนชาวฮูวิลล์
ผมจะขอแนะนำเพื่อนของเรา
ฮอร์ตัน
เขาจะมาช่วยพวกเรา
ฉันจัดการเอง ฉันคือประธานสภา
ปัญญาอ่อน คุณหมดอนาคตแล้ว เข้าใจหรือเปล่า
คุณจบแล้ว,จั๊ดง่าว
ผมแค่เล่นมุขนะ
-มุขเด็ดนะ - ฮอร์ตันนี่เมียผม แซลลี่
มีจริงด้วย แสดงว่าสามีฉันไม่ได้บ้า
-และนี่ลูกสาวผมส่วนหนึ่ง เฮลี่ ฮอลี่ โฮลี่ ฮิวด้า และ เฮดี้ - เป็นไงบ้าง?
และนี้คุณเยล ผู้ช่วย ผู้ซื่อสัตย์ของผม
-นี่ ดร. ลารู - คุณช่วยเรา
และ เบิร์ดจากฝ่ายบัญชี
และคุณนายเล็กเลแกน และคุณฟาฟูแกน จาก โคแกน ฟาฟูแกน
-และลุงที่อยู่ในอ่างอาบน้ำ -คุณอย่าทำให้เขางงสิคะ
เขาไม่มีทางจำชื่อทุกคนได้แน่
ผมจะพยายามครับ
แซลลี่, ประธาน, เฮลี่, ฮอลี่, โฮลี่, ฮิวด้า,และเฮดี้
คุณเยล, ดร. ลารู, เบิร์ด จากฝ่ายบัญชี,คุณนายควิลิแกน
ฟาฟูแกน จากโคแกน ฟาฟูแกน
และลุงที่อาบน้ำฝักบัวด้วย ใช่หรือเปล่า?
-อ่างอาบน้ำ - ใช่
เราอยู่ที่นี่ ฮอร์ตัน
และเราทุกคนเชื่อมั่นในตัวคุณ
ว้าว! ยอดไปเลย
และมันเป็นหน้าที่ ที่ผมจะ ต้องจริงจังกับมัน
ผมรับรองว่าอนาคต พวกคุณจะปลอดภัยและมั่นคงแน่
พวกเราจะสร้างโลกที่ชาวฮูทุกคน จะได้รับสิทธิ์ถ่ายโอนไม่ได้ 3 ข้อ
เอาไว้จะกำหนดวันกันข้างหน้า
และเราจะเอาละอองขึ้นไปบนภูเขานูล ก่อนที่จะสิ้นสุดศตวรรษนี้
ช้างตัวนี้เป็นบ้าไปแล้ว
พระเจ้าช่วย เราต้องไปบอกจิงโจ้
รอให้พวกเขารู้เรื่องซะก่อน
คุณน่าจะได้เห็นผมนะ ผมเล่นงานเจ้าช้างนั่นจนน่วมไปเลย
ผมไล่ล่ามัน ทรมานมันโดยการฉีก ทิ้งมันจนแหลกเหลวเชียวแหละ
เป็นผลงานที่งดงามจริงๆ ชิ้นโบว์แดง สุดคลาสสิก
-เหมาะขึ้นหิ้ง - แล้วดอกโคลเวอร์ล่ะ?
โคลเวอร์จบไปแล้ว ไม่มีทางที่ ฮอร์ตันจะหามันเจอได้
อ่านปากผม, โคลเวอร์หายไปตลอดกาล
ฉันเพิ่งเห็นฮอร์ตันกำลัง พูดกับดอกโคลเวอร์นั้นอยู่เลย
ปัญญาอ่อน
เย็นไว้ก่อนพี่น้อง คุณพูดอยู่กับผมนะ
กลับมาก่อน เรารู้จักกัน อย่าลืมว่า ผมรับทำงานนี้ฟรีๆ นะคร๊าบบ
กำลังเกิดอะไรกับป่าแห่งนูลของเรา?
เคยมีช่วงเวลาที่คนก็คือคน
แล้วละอองก็คือละออง
ฉันขอบอกว่าถ้าเราไม่เห็นมัน ไม่ได้ยินหรือสัมผัสไม่ได้
มันก็ไม่มีตัวตน
วิธีชีวิตของเราถูกโจมตี
ใครเป็นผู้นำการโจมตี? ฮอร์ตัน
ประเดี๋ยวก่อนสิ นี่เรากำลังพูดถึงฮอร์ตันนะ พวกเรารู้จักเขาดี
แมลงเขายังไม่ตบสักตัว ยกเว้น..แมลงที่เขานั่งทับ
โดยเขาไม่ได้ตั้งใจน่ะ
-หุบปาก ไอ้หนู - แปลกแฮะ
ฉันพูดมากไปแล้ว ต้องไปก่อนล่ะ
นี้เราจะปล่อยตัวป่วนอย่าง ช้างฮอร์ตัน
ล้างสมองลูกหลานของเรางั้นเหรอ?
อย่าทำลูกหลานเรา
เรื่องที่ฮอร์ตันเล่าให้เด็กฟังเรื่อง โลกที่อยู่ถัดป่านี้ออกไป
ทำให้พวกเด็กไม่ฟังผู้ปกครอง
ซึ่งนำไปสู่การต่อต้าน
-และนำไปสู่ความวุ่นวาย - ใช่
-ฮอร์ตันต้องชดใช้ - ละอองเล็กๆนั่น
เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว - เพื่อลูกหลานเรา
เพื่อลูกหลานเรา
หรือว่าเราจะปลอยให้เขาลอยนวล ไปเฉยๆ แบบนี้?
-มอร์ตัน -บอกแล้วไง ว่า 100 เปอร์เซ็นต์ ฮอร์ตัน
มอร์ตันอย่าวิ่งแรงนักสิ
ไม่ใช่ฉัน
เห็นแล้ว, เป็นฝูงชนที่โกรธแค้นนั่นเอง
โทษที มอร์ตัน ผมนึกว่าเป็นคุณซะอีกที่ทำ ..
โอ๊ย! แย่แล้ว..
วิ่งเร็ว ฮอร์ตัน
มันอยู่นั่น จับมันเลย
หยุดดด..!
ว่าไงพวก? ดีใจที่เจอ
พร้อมหน้าเลย เท่ห์มากเลย เวลาอยู่กันเป็นฝูง
ฮอร์ตัน นะ ฮอร์ตัน
ดูความวุ่นวายที่คุณ สร้างให้ตัวเองสิ
คึกโครมใหญ่โต เพราะดอกไม้งี่เง่าเล็กๆ ดอกเดียว
-มันเป็นละออง - ใช่
คือมันงี่เง่ามากๆ ที่จะเอาเชือกมัดคุณ จับคุณขังกรง
คงไม่ต้องบรรยายละเอียดหรอกนะ
ประเด็นก็คือ ฝูงสัตว์โกรธแค้น ปัญหาทุกอย่างที่คุณเจออยู่
ปัญหาทุกอย่างจะหายไปได้
-จริงเหรอ? - แน่นอน
สิ่งที่คุณจะต้องทำก็คือ ยอมรับกับทุกๆคน
ว่ามันไม่มีคนตัวเล็กๆ อยู่บนละอองเล็กนั่น
ว่าคุณคิดผิด ส่วนฉันคิดถูก
ทำแบบนั้นแล้วเรื่องต่างๆ จะกลับไปเป็นแบบที่มันเคยเป็น
แต่ถ้าคุณไม่ยอม
คุณจะต้องชดใช้อย่างสาสม
ผมต้องพูดว่าไม่จริงงั้นเหรอ?
เอาเลยสิ มัดผม ขังผม อยากทำอะไรก็ทำเลย
แต่มีคนบนละอองนั้นจริงๆ
พวกเขามีนายกเทศมนตรี ซึ่งมีลูกสาว 96 คน
และลูกชาย 1 คนชื่อโจโจ้ แบ่งห้องน้ำแค่ห้องเดียว ไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
และถึงเราจะไม่ได้ยิน หรือเห็นพวกเขาเลย
แต่คนก็คือคน ไม่ว่าจะตัวเล็กแค่ไหน
เป็นคำพูดที่สวยงาม ฮอร์ตัน
มัดเขา ขังเขา
และเผาละอองเล็กๆนั้น ในหม้อต้มเนื้อซะเลย
พวกเขาไม่เชื่อว่าเราอยู่นี่
พวกเราจะต้องส่งเสียง
เราอยู่นี่
-เราอยู่นี่ - เร็วเข้า
ทุกคนเลย
เราอยู่นี่
นี่จะสั่งสอนว่าอย่าแต่งเรื่อง คนอยู่บนละอองนั้น
ฟังสิ นั่นไงล่ะ
มัดเขา ขังเขา - ไม่ได้ผลเลย
ผมได้ยินคุณแต่ พวกเขาหูไม่ค่อยดี
เราต้องเสียงดังกว่านี้
ให้ชาวฮูทุกคนช่วยส่งเสียงกัน ทุกคน
เราอยู่นี่ เราอยู่นี่
โจโจ้ นั่นลูกจะไปไหน
เราต้องการทุกๆเสียง
พวกคุณต้องทำเสียงดังๆ ไม่งั้นเราไม่เหลือแน่
นายกฯ คว้ากลองขึ้นมา แล้วเริ่มตีมันไม่ยั้ง
และทั้งเมืองฮูวิลล์ ทุกคนช่วยกันทำเสียงดัง
พากันเคาะกาต้มน้ำ เคาะกระทะ
เคาะถังขยะ และ เคาะกระป๋องแคนเบอรี่เก่า
ทั้งเป่าแตรบาซูก้า เป่าให้ดังสุด
ตีกลองฮูมบ้า ฮูมบ้า และเป่าฟลุท
ได้ยินหรือยัง?
ฟังสิ ได้โปรดเถอะ
มันเป็นเสียงที่เพราะที่สุดเลยนะ
ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
ฉันคิดว่าไม่ แต่พยายามต่อไปนะ
เราต้องไม่ยอมแพ้ แน่ใจนะว่าชาวฮูวิลล์ช่วยกันหมดแล้ว?
โจโจ้ล่ะ? - อาจจะอยู่หอดูดาวเก่ามั้งค่ะ
เฮ้! มีขีดจำกัดนะพวก
มันไม่จำเป็นต้องดึงแรงขนาดนั้น
ลูกสร้างมันเหรอ?
คุณจะทำผิด
มันไม่เกี่ยวกับลูกเลยนะ กลับไปอยู่ในถุง
ทุกๆ คน อย่าหยุด
พูดต่อไป จะต้องสำเร็จแน่
-ได้ยินมั้ย? - ไม่
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลูกเป็นลูกที่ดีที่สุดแล้ว
เร็วเข้า พูดต่อไป
ไม่
หยุด
ได้ยินแล้ว อยู่นี่ไง
ด้วยเสียงนั้น เสียงเล็กๆพิเศษ ที่นำเสนอ
และเสียงชาวฮูทั้งหมดก็ ดังทะลุดอกโคลเวอร์
-ได้ยินแล้ว -ฉันด้วย
รูดี้ เอามานี่
รูดี้ กลับมาที่ท้องแม่
เดี๋ยวนี้
ไม่ฮะ แม่
วิกเกอร์แชม เอาโคลเวอร์มา
ใครก็ได้ เอามันมาที
สำเร็จแล้วนายกฯ สำเร็จแล้วล่ะ
สำเร็จแล้ว
เก่งมาก ลูก
ยอดเลย นายก - พ่อสุดยอดมากเลยฮะ
ใจเย็นทุกคน เย็นไว้
สวัสดี วแล็ด
ฉันไม่ควรกินแต่ว่า
เป็นบ่ายที่ซาบซึ้งจริงๆ
ฉันเวอร์ไปหน่อยใช่มั้ย น้ำไหลออกตาเป็นทาง
มีหลายคนเลยที่ต้องขอบคุณ ชาวนูลผู้แสนดี
ซึ่งจับผมขังกรง และกระทุ้งด้วยขอนไม้
-ฉันเองแหละ - เพื่อนซี้ผม มอร์ตัน
เขาเป็นคนที่ยืนหยัดข้างๆผม ไม่เชิงข้างๆผมหรอก
เขาไปหลบให้กำลังใจหลังพุ่มไม้น่ะ
-เพราะเขาตัวเล็ก - นี่เพื่อนนายเป็นกวีนักรบเลยนะ
สำคัญที่สุด ขอบคุณ นายกเทศมนตรีฮูวิลล์
ที่เชื่อมั่นในตัวผมตั้งแต่ตอนแรก
เราต้องคิดถึงคุณแน่
ไม่มีคุณเราจะทำยังไงนะ ฮอร์ตัน?
ไม่ต้องห่วง ผมจะอยู่ใกล้ๆเสมอ
ทุกอย่างจบลงด้วยดี สำหรับฮอร์ตันและชาวฮู
และสิงสาราสัตว์ในพงไพร แม้แต่จิงโจ้อารมณ์ร้าย
ขอให้เรื่องนี้เป็นคติไว้สอนใจ
ว่าคนก็คือคนไม่ว่าจะตัวเล็กแค่ไหน